POEMAS PARA A PAZ

O 30 de xaneiro celebramos o Día escolar para a paz. O noso alumnado de 1º de ESO creou uns poemas para a paz. Miguel tamén cantou un Rap da paz. Velaquí os tedes.

DÍA ESCOLAR POLA PAZ: O HOMIÑO VESTIDO DE GRIS

No día da Paz recomendamos a lectura d'O homiño vestido de gris e outros contos de Fernando Alonso, con ilustracións de Ulises Wensell e  publicado por Kalandraka

Valoración de Xabier Docampo na revista Criaturas
http://www.criaturas.gal/wp-content/uploads/2014/12/o_homino_vestido_de_gris.pdf

30 DE XANEIRO. DÍA ESCOLAR POLA PAZ

RECOMENDACIÓNS DE NADAL

Velaquí as nosas recomedacións de Nadal  neste almanaque de 2015. Feliz aninovo !

Nace a revista dixital de literatura infantil e xuvenil CRIATURAS

A revista Criaturas é unha publicación dixital dedicada á Literatura Infantil e Xuvenil de Galicia que se presentou o sábado 6 de decembro en Culturgal. Está coordinada por Ledicia Costas e Daniel Landesa. Forman o consello editorial Fran Alonso, Burghard Baltrusch, Carlos Nogueira, Nuria Díaz, Agustín Fernández Paz, María Jesús Fernández, Mar García Pérez, María Lado, Montse Pena Presas, Xabier P. Docampo, Mercedes Queixas Zás, Laura Sáez, Gracia Sanctórum e Miguel Vázquez Freire. Velaquí o número 0:

http://www.criaturas.com.es/

A comunidade educativa de Torneiros contra a violencia de Xénero

POEMAS CONTRA O MALTRATO

Carteis elaborados polo alumnado de 2º de ESO no Obradoiro

Antoloxía de poemas en castelán:

Selección de poemas de Medos Romero:

Lecturas seleccionadas para a Cadea Humana:

Homenaxe a Malala no 25 de novembro

Nos monólogos d'As mulleres na historia atopamos a Malala, Premio Nóbel da Paz 2014. Velaquí tedes o vídeo onde Tiffany Teixeira Meneses nos fala dela.

PELÍCULAS GALEGAS

Como sabedes, o venres 21 estréase a películaA esmorga do director galego Ignacio Villar. A seguir tedes algunhas películas galegas coa súa valoración en FilmAffinity

Created with Padlet

TWITTEANDO EN CONTRA DA VIOLENCIA MACHISTA

# nonmaltratoBE

CAMPAÑA DA BIBLIOTECA ESCOLAR CONTRA A VIOLENCIA DE XÉNERO. 25 DE NOVEMBRO

 As Bibliotecas escolares do IES de Poio e do IES Ribeira do Louro (O Porriño) convocan unha campaña en TWITTER de denuncia da violencia de xénero dirixida a toda a comunicade educativa (profesorado, alumnado, pais e nais e PAS). A campaña consiste en publicar en TWITTER un chío (máximo 140 caracteres): unha mensaxe, unha frase, un verso, un haiku, un micropoema, un microrrelato… co hastag #nonmaltratoBE co tema do rexeitamento da violencia de xénero. Ao tempo cada centro publicará no blog da súa biblioteca un widget co hastag do evento (liña de tempo ou muro twitter) para recoller a actividade da campaña. Biblioteca Escolar do IES Ribeira do Louro & Bibioteca Escolar do IES de Poio.

O SAMAÍN : QUE MEDO!

En torno ao Samaín elaboramos unha guía de lecturas de medo e misterio. Tédelas na biblioteca como ben mostra o vídeo:

e tédelas tamén no PINTEREST

MANIFESTO DO MES DA CIENCIA

O científico Ángel Carracedo elaborou este MANIFESTO que conmemora o Mes da ciencia en galego nas Bibliotecas.

Na nosa biblioteca temos elaboradas guías de lecturas de    CIENCIAS e MATEMÁTICAS

BEGOÑA CAAMAÑO, IN MEMORIAM

Hoxe as Letras Galegas botan en falta a unha das súas escritoras, a Begoña Caamaño, que faleceu no día de onte. 

En palabras de Ramón Nicolás :
Disque Penélope tecía e destecía. Begoña Caamaño, nun momento dado, decidiu asumir un reto: tecer palabras para construír un marabilloso tapiz, rabenado dolorosamente onte, que escintila en Circe ou o pracer do azul (2009) e mais en Morgana en Esmelle (2012). Neles transparéntase a autora: a súa alegría, a súa vontade de transgredir os mitos e peneiralos cun cribo feminista; neles repousa aquilo no que acreditaba, o que amaba e detestaba; nesas palabras que teceu como unha nova Penélope latexa a súa bondade e o seu sorriso tan inesquecible. Con elas gañou un espazo único e perdurable para a literatura, para nós. (En lembranza de Begoña Caamaño. Tamén publicado nas páxinas de La Voz de Galicia,o 28 de outubro de 2014)

En palabras de María Reimóndez: 

Comunidades dos afectos

Hai momentos nos que as palabras se fan difíciles e eses adoitan ser aqueles nos que son máis necesarias. Os momentos nos que alguén importante cruza a distancia máis longa, o silencio máis amplo e definitivo e as demais quedamos destoutro lado, desnortadas. O silencio, sabía Begoña Caamaño que sempre erguía a súa voz, adoita facer mal. A min hoxe faime mal. Faime mal que a noticia do seu pasamento non abra eses xornais que pensan que escriben para “Galicia e xalundes”, os medios de comunicación xerais e cativos que nos rodean e que ela, xornalista de profesión, coma tantas outras, nunca mereceu. Porque hai quen di que temos o que merecemos, mais a realidade amosa cada día que iso non é verdade. Begoña Caamaño non merecía o país no que vivía, tampouco moitas outras cousas. E ademais de non merecelo e precisamente por iso, traballaba por outro ben diferente. Un, que chamarei a comunidade dos afectos, no que sen dúbida calquera de nós que tocase a súa vida, por moi breve que fose ese contacto, querería vivir. Hoxe sinto máis ca nunca que, nos tempos que corren, construír unha comunidade dos afectos é o maior acto de subversión que unha persoa pode exercer. Rachar cos ditados do sangue, dos foros da familia, da envexa, da competitividade, do militarismo, dos estados, da división constante e permanente das mulleres, mesmo literal, desmembradas en anacos metafóricos e literais. Transformar todo iso, por arte de maxias que a ela lle debían de ser ben coñecidas nun espazo de acollida onde o persoal é sempre político e polo tanto colectivo, onde unha sempre se atopa unida a tantas outras, é o traballo dunha vida para as vidas de todas as demais. Fronte ao silencio dos xornais, a comunidade dos afectos que Begoña Caamaño creou sente hoxe a súa ausencia como unha carga pesada. Mais unha carga repartida entre tantos ombreiros que ela quixo e coidou. Entre eles, estou segura, os ombreiros de tantas lectoras e lectores que se achegaron ás marabillas de Circe e Morgana. Tamén nos ombreiros de tantas outras que nos dedicamos á escrita e para quen sempre tivo palabras que eran como elos dunha cadea que buscaba un nosoutras diverso pero firme. A cultura patriarcal dinos que o máis importante dunha escritora é a súa obra, que é “só” por iso que debe ser lembrada e celebrada. A cultura patriarcal esquece, como ben sabía Begoña, que a obra e a persoa son inseparables e que precisamente en autoras coma ela a súa personalidade acolledora e brillante reborda en cada palabra. E por moito que haxa quen tentase reducir ese traballo minucioso, feminista e demorado a unha reescrita do pasado, nosoutras sabemos que, en realidade, Begoña sempre reescribiu o futuro. A nosa homenaxe a ela será facelo realidade cada día. ( SERMOS GALIZA, 28/10/2014)

En palabras de Carlos Negro: 

Carta desde a illa de Eea De Circe, deusa infeliz que leva na fronte a marca da saudade, para Begoña Caamaño, muller libre e notable escritora, cuxa ausencia conmove as entrañas con grande coita.

Prezada compañeira: Desde o lamento que provoca a partida daquelas que máis amamos, e mesturada coa dor que pousa no ánimo o impío capricho das Moiras, permite que invoque o teu nome como un néctar sagrado á beira dos cons desta illa oculta aos ollos do mundo, gándara onde moitas de nós loitamos por construír unha civilización que aínda non se albisca no horizonte, presas da tiranía que tan adoito exercen os nosos compañeiros masculinos, ben polo imperio das armas, ben polo abuso da lei, que acostuma nos tratar como servas. Quero agradecerche, nobre compañeira, máis alá das bágoas que esvaran sen vergoña polos sucos do rostro, a clarividencia dos teus actos, e as enormes doses de entusiasmo que fuches pousando, como unha mensaxeira da alegría, alí por onde os teus pés (non alados) pisaban. E sempre, desde o exercicio pleno da palabra, a perseguir esa utopía colectiva que ás veces semella tan lonxe: o ben común dunha sociedade de mulleres e homes libres, sen grillóns nin cadeas, unidos pola cor lila, emblema de liberdade. Quixera agradecerche tamén, desde este arquipélago imaxinario da literatura, a xenerosidade da túa voz, que deu alento a aquelas que nunca o tiveron, pois outros, deuses sen misericordia, sentían e decidían por elas, negándolles o don da fala. E permite que che mande, desde o alén onde as vellas sombras se volven mitos, unha cálida aperta de Penélope e Morgana, de Medea e Clitemnestra, de Andrómaca e Helena. Porque ti, Begoña, acolliches as súas voces na túa boca, mudando o rumbo dos seus tráxicos destinos. E debes saber, nestas horas de tránsito incerto, que agardamos por ti, conscientes e solidarias, na illa onde nacer muller nunca será unha condena. Para navegarmos xuntas por océanos inexplorados, irmás de singradura. (PRAZA PÚBLICA, 28/10/2014)

CLUB DIVERLER: CARTAS DE INVERNO

Created with Padlet

CLUB DIVERLER: EL PRÍNCIPE DE LA NIEBLA

Created with Padlet

MARCAPÁXINAS VIAXEIROS

CO GALLO DA CELEBRACIÓN DO DÍA DAS BIBLIOTECAS, O ALUMNADO DE 2º DE ESO DESEÑOU UNS MARCAPÁXINAS CON DESTINO AO IES DE POIO. VELAQUÍ ALGUNHA MOSTRA

DÍA DAS BIBLIOTECAS ESCOLARES

O 24 de outubro celebramos o Día das Bibliotecas Escolares. No cartel incluímos as propostas para este 1º trimestre.

VERSOS RECREADOS 2

Secuencia A

Ás oito da mañá comezo a facer tortillas.

Fágoas todo o día,

con e sen cebola,

soas ou acompañadas de leituga e tomate,

ás veces con chourizo,

moito en bocadillo,

sobre todo ás dez ou ás once,

tortillas dos andamios para os obreiros

que berran e traen as mans sucias.

Cómenas con cervexa,

os días grises, sentados trala barra.

Tortillas para os obreiros (1996)

Fran Alonso

Asasino de videoxogo

Ás catro da tarde comezo coa videoconsola

Pasan as horas

Con ou sen amigos

Mato inimigos solitarios ou acompañados  por exércitos

As veces francotiradores

Moitos artilleiros

Sobre todo grupos de dez ou vinte

Asasino de azotea pra soldados descubertos

Que berran   e tentan chamar reforzos

Mais gaño o xogo , xa están mortos

Así paso os días grises sentado nun sillón

ROBERTO MARTÍNEZ LORENZO

Ás sete , ao mencer , colle o seu violín ,

observa as cordas ,

fainas soar ,

e pensa o que lle espera esa mañá,

pero antes ,

moi amodo ,

colle o arco con descaro ,

mira as notas ,

unha a unha ,

e fai soar , como se nada ,

eses pentagramas .

ANDREA PARDO LORENZO

VERSOS RECREADOS

HEIN D'IR

HEIN d'ir ó Pía Páxaro i a Boca do Faro

deitarme na Campa da Lucenza nun claro.

Hein d´ir á Devesa da Rogueira i a Donís

ó Rebolo á Pinza i ó Chao dos Carrís.

Hein d´ir a Lousada i a Pacios do Señor

a Santalla a Veiga de Forcas i a Fonlor.

Hein d´ir ó Cebreiro pasar por Liñares

rubir o Iribio a Cervantes i a Ancares.

Hein d´ir a Cido i a Castro de Brío

baixar i andar pola aurela do río.

Hein d´ir a Céramo cruzal´o Faro i entón

debrocar pra baixo cara Oéncia e León.

Hein d´ir a Vales i a Pena da Airexa

i a un eido solo onde ninguén me vexa.

                                                                                Uxío Novoneyra

HEIN D’IR

HEIN dír ó campo de Fabenlle

Deitarme nas ramas do cereixo da Devesa

Hein d´ir os Congros e a Soutela

As árbores da Xesta e as vides do Lugar

Hein d´ir o Castelo e os Terreos

As Bregañas e o Peso

Hein d´ir  a Carreira i o Campo do Muiño

Baixar e andar canda as présas

Hein d´ir a Carballo de Arriba i entón

Gabear as grandes rochas

Hein d´ir polo Monte Alto

I agocharme pra que ninguén me vexa

Roberto Martínez Lorenzo

Hei de ir á Cruz e á o Piñeiral

Deitarme na sombra da herba.

Hei de ir á Veiga do Monte

e ao O Monte do Balado.

Hei de ir á Poza da Cruz,

Sentarme na pedra alta,

Esperando a que anoiteza.

Hei de ir á O Monte Faro,

Subirme ao alto de Peña,

E ver o mundo que me rodea.

Hei de ir de volta á miña casa,

Budiño, Vitureira, Arrotea


Cristian Martínez

COMEZAN OS CLUBS DE LECTURA!

O martes 14 de outubro comezamos de novo cos Clubs de Lectura, iso si, un pouco sorprendidos pola afluencia de rapazas e rapaces...70!.Formaremos cinco grupos, tres en 1º Ciclo de ESO e 2 no 2º Ciclo, Bacharelato e Ciclos formativos. Leremos catro libros diferentes. Xa andan arredor de 40
libros rulando polo instituto. BOAS LECTURAS!